CELLULIT - nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, występujące razem z obrzękowo-włóknistymi zmianami tkanki podskórnej. Pojawia się po okresie dojrzewania, nasilają się w ciąży, menopauzie i w zaburzeniach hormonalnych. Efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków, ramion i sutków. Na skórze tych partii ciała mogą być widoczne guzki i zgrubienia, czasami mogą one powodować ból. Zmiany występują przede wszystkim wśród kobiet i młodych dziewcząt i powodowane są prawdopodobnie przez nadmiar estrogenów w ich organizmie. Cellulit rzadko występuje u mężczyzn.

EKSFOLIACJA - złuszczanie naskórka, inaczej peeling, eksfoliacja, abrazja, ablacja – zabieg stosowany w kosmetyce i dermatologii, polegający na usunięciu martwych komórek naskórka. Zabieg ma na celu poprawę wyglądu i stanu skóry, poprzez spłycenie drobnych zmarszczek oraz rozjaśnienie przebarwień. Peeling stosowany jest także w kuracji przeciwtrądzikowej oraz po zabiegu depilacji w celu zapobiegania wrastania włosów w skórę. W zależności od metody złuszczania, peeling dzieli się na mechaniczny, chemiczny lub fizyczny. Ze względu na głębokość usuwanych warstw naskórka wyróżnia się natomiast peeling bardzo powierzchowny, powierzchowny, średniogłęboki i głęboki.

Słowem peeling określa się także ogólnodostępne środki kosmetyczne służące do złuszczania naskórka. Kosmetyki te w swoim składzie zawierają enzymy rozpuszczające martwy naskórek np. Papaina albo substancje ścierne (drobinki) takie jak np. sproszkowane łupiny orzecha włoskiego.

Przeciwwskazania do wykonywania peelingów

  • opryszczka,

  • stany zapalne skóry,

  • zakażenia wirusowe, grzybicze, czy bakteryjne,

  • uszkodzona ciągłość skóry w obszarze poddanym zabiegowi,

  • trądzik różowaty,

  • liczne znamiona,

  • alergia na środek złuszczający lub jakikolwiek jego składnik.

Złuszczaniu chemicznemu oraz peelingowi kawitacyjnemu nie powinny poddawać się kobiety w ciąży i karmiące piersią.

KOLAGEN - główne białko tkanki łącznej. Ma ono bardzo wysoką odporność na rozciąganie i stanowi główny składnik ścięgien. Jest odpowiedzialny za elastyczność skóry. Ubytek kolagenu ze skóry powoduje powstawanie zmarszczek, w trakcie jej starzenia. Kolagen wypełnia także rogówkę oka, gdzie występuje w formie krystalicznej. Kolagen jest powszechnie stosowany w kosmetykach, zwłaszcza w kremach i maściach przeciwzmarszczkowych. Stosuje się go też jako wypełniacz w chirurgii kosmetycznej – np. do wypełniania ust.

KOMÓRKI MACIERZYSTE - komórki skóry dzielą się intensywnie, dając początek innym, nowym komórkom; niestety, z wiekiem ilość i tempo podziałów komórkowych drastycznie spada. Naskórek wtedy wolniej się odnawia i regeneruje, na jego powierzchni pojawiają się zmarszczki, a skóra traci jędrność i elastyczność.Wtedy skórze przydaje się wsparcie, na przykład pod postacią roślinnych komórek macierzystych, które chronią nasze własne. Komórki macierzyste pozyskiwane są np. z jabłoni i umieszczane w liposomach. Dają one początek wielu następnym komórkom.

KWAS HIALURONOWY - organiczny związek chemicznypolisacharyd z grupy glikozoaminoglikanów. Występuje we wszystkich organizmach i należy do związków mających identyczną budowę chemiczną u bakterii i ssaków. Kwas hialuronowy jest biopolimerem, w którym występują naprzemiennie merykwasu D-glukuronowego i N-acetylo-D-glukozaminy połączone wiązaniami β(1→4) i β(1→3) glikozydowymi. Naturalnie występujący kwas hialuronowy ma masę cząsteczkową od 102 do 104 kDa. W przeciwieństwie do innych glukozoaminoglikanów nie tworzy kowalencyjnego wiązania z białkami, nie może więc wchodzić w skład typowego proteoglikanu. Może natomiast stanowić oś, na której wiążą się inne proteoglikany tworząc wraz z nimi "agregat proteoglikanu".

KWAS HIALURONOWY - organiczny związek chemicznypolisacharyd z grupy glikozoaminoglikanów. Występuje we wszystkich organizmach i należy do związków mających identyczną budowę chemiczną u bakterii i ssaków. Kwas hialuronowy jest biopolimerem, w którym występują naprzemiennie merykwasu D-glukuronowego i N-acetylo-D-glukozaminy połączone wiązaniami β(1→4) i β(1→3) glikozydowymi. Naturalnie występujący kwas hialuronowy ma masę cząsteczkową od 102 do 104 kDa. W przeciwieństwie do innych glukozoaminoglikanów nie tworzy kowalencyjnego wiązania z białkami, nie może więc wchodzić w skład typowego proteoglikanu. Może natomiast stanowić oś, na której wiążą się inne proteoglikany tworząc wraz z nimi "agregat proteoglikanu".

KWAS FERULOWY – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu cynamonowego, nowa broń do walki ze zmarszczkami to kwas ferulowy, który wymiata wolne rodniki, występuje w kremach lub jako zabieg wykonywany w gabinetach kosmetycznych.

MEDYCYNA ESTETYCZNA  - dział medycyny, należący do estetologii medycznej zajmujący się zapewnieniem wysokiej jakości życia ludzi zdrowych poprzez działania zapobiegawcze, zorientowane w dużej mierze na profilaktykę starzenia się skóry, w kolejnym etapie natomiast rekonstrukcyjne, mające odtworzyć stan sprzed tego procesu. Wyłącznym lub nadrzędnym celem tych działań jest poprawa fizycznej atrakcyjności pacjenta.

MELANOCYTY - są to komórki barwnikowe, które zawierają barwnik skóry, czyli melaninę. Melanina może mieć kolor czerwony, żółty, brązowy lub czarny. Komórki te znajdują się również w mieszku włosowym.
Budowa: mają długie wypustki sięgające górnych warstw naskórka, przez wypustki przekazują barwnik keratynocytan. Zadaniem melaniny jest ochrona organizmu przed promieniowaniem UV

MEZOTERAPIA  - działający miejscowo niechirurgiczny zabieg medyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych. Najczęściej stosowany w dermatologii i medycynie estetycznej do leczenia i profilaktyki.

MIKRODERMABRAZJA - pielęgnacyjny zabieg kosmetyczny, polegający na ścieraniu kolejnych warstw naskórka przez precyzyjnie kontrolowany strumień mikrokryształków. Mikropeeling kontrolowany jest jedną z wielu metod mechanicznego złuszczania naskórka. Polega na usunięciu - ścieraniu warstwy rogowej naskórka za pomocą specjalnego urządzenia.

Kontrolowana mikrodermabrazja jest nowoczesną techniką, która za pomocą łagodnego, mechanicznego peelingu poprawia funkcjonowanie skóry i pomaga uporać się ze specyficznymi problemami skórnymi. Stosowana od połowy lat 80. XX w. Na początku była zarezerwowana głównie dla dermatologów, zaś obecnie coraz częściej jest stosowana w instytutach kosmetycznych. Zabieg choć jest mało inwazyjny nie może być przeprowadzony u każdego. Rany znajdujące się na obszarze, który obejmuje zabieg, są podatne na infekcje. Podobnie zabieg nie jest wykonywany w przypadku chorób skóry.

Rozróżnia się trzy rodzaje mikrodermabrazji: korundową, diamentową oraz tlenową.

  • Mikrodermabrazja diamentowa polega na ścieraniu warstwy naskórka przy pomocy głowic diamentowych, metoda bezpyłowa dla skór delikatnych wrażliwych, alergicznych.

  • Mikrodermabrazja korundowa przy pomocy mikronizowanych kryształów tlenku glinu złuszcza delikatnie obumarły naskórek, działając podobnie jak mikrodermabrazja diamentowa, stymulująco na regenerację kolagenu i elastyny.

  • Mikrodermabrazja tlenowa łączy w sobie tlen i sól fizjologiczną, którymi można złuszczać obumarły naskórek. Można też tym sposobem pozbywać się zalegających na skórze i porach zanieczyszczeń, które są odpowiedzialne za powstawanie zaskórników i krostek oraz znacznie groźniejszych miejscowych stanów zapalnych skóry.

PEELING - złuszczanie naskórka, inaczej peeling, eksfoliacja, abrazja, ablacja – zabieg stosowany w kosmetyce i dermatologii, polegający na usunięciu martwych komórek naskórka. Zabieg ma na celu poprawę wyglądu i stanu skóry, poprzez spłycenie drobnych zmarszczek oraz rozjaśnienie przebarwień. Peeling stosowany jest także w kuracji przeciwtrądzikowej oraz po zabiegu depilacji w celu zapobiegania wrastania włosów w skórę.

W zależności od metody złuszczania, peeling dzieli się na mechaniczny, chemiczny lub fizyczny. Ze względu na głębokość usuwanych warstw naskórka wyróżnia się natomiast peeling bardzo powierzchowny, powierzchowny, średniogłęboki i głęboki.

Słowem peeling określa się także ogólnodostępne środki kosmetyczne służące do złuszczania naskórka. Kosmetyki te w swoim składzie zawierają enzymy rozpuszczające martwy naskórek np. Papaina albo substancje ścierne (drobinki) takie jak np. sproszkowane łupiny orzecha włoskiego.

PŁASZCZ LIPIDOWY (TŁUSZCZOWY) - na powierzchni naskórka znajdują się także lipidy produkowane przez komórki gruczołów łojowych, zawierające węglowodory, woski tłuszczowe i kwasy tłuszczowe. Płaszcz lipidowy, czyli emulsja składająca się ze związków wydzielanych przez gruczoły łojowe natłuszcza, zmiękcza, uelastycznia skórę, utrzymuje wodę w naskórku oraz chroni przed działaniem czynników zewnętrznych. Niszcząco na płaszcz działają mydło i detergenty. Okres całkowitego odtłuszczenia trwa 10 – 20 min, odnowa płaszcza tłuszczowego trwa około godziny. Kwaśny odczyn powierzchni skóry pH 4,2 – 5,6 zabezpiecza przed uszkadzającymi czynnikami chemicznymi, bakteriami i grzybami. Płaszcz lipidowy na powierzchni warstwy rogowej reguluje wraz z keratyną procesy wchłaniania i przenikania do skóry substancji rozpuszczalnych w wodzie i tłuszczu. Z cieniutką warstwą potu tworzy barierę zwaną płaszczem hydrolipidowym, czyli emulsję składającą się ze związków wydzielanej przez gruczoły łojowe i potowe.

RETINOL – biologicznie czynna witamina A, odpowiedzialna za odnowę komórek, ochrona przed wolnymi rodnikami.

SKÓRA WŁAŚCIWA - jest pochodzenia mezodermalnego i zbudowana jest z:
• włókien tkanki łącznej
• naczyń krwionośnych
• zakończeń nerwowych i przydatków skóry( mieszki włosowe, gruczoły łojowe i gruczoły potowe)
Naskórek ze skórą właściwą jest połączony za pomocą błony podstawnej. Naskórek wnika w skórę właściwą soplami, a przestrzenie między nimi noszą nazwę brodawek. Skóra właściwa w zależności od okolic ciała osiąga grubość od 0,3 – 2,4 mm. Pod błoną podstawną znajdują się naczynia włosowate, naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne zaopatrujące naskórek w substancje odżywcze i odprowadzające szkodliwe substancje. Skóra właściwa składa się z zewnętrznej warstwy brodawkowej oraz warstwy siateczkowej.

WOLNE RODNIKI – cząsteczki tworzące się min. podczas przemiany materii, uszkadzają białka zdrowych komórek doprowadzając do ich obumierania.

CDN...

© 2018 by Q